MENUSTRONA GŁÓWNAKANCELARIA PARAFIALNAOGŁOSZENIA PARAFIALNEINTENCJE MSZALNENABOŻEŃSTWADUSZPASTERZEDOM PARAFIALNYCMENTARZEOBELISK NA RYNKUHISTORIA PARAFIIPATRONI PARAFIIGALERIALINKIGRUPY PARAFIALNERODZINNE ŚW. NIEDZIELIMINISTRANCIBIELANKIDOMOWY KOŚCIÓŁCHÓR PARAFIALNYSCHOLA


WIELKI PIĄTEK 2012

Wielki Piątek poświęcony jest przeżyciom, związanym z męką i śmiercią Chrystusa.
Podobnie jak w Środę Popielcową katolików obowiązuje zachowywanie ścisłego postu.
Przekazy ewangeliczne pieczołowicie opisują poszczególne etapy ofiary Syna Bożego.
Jezusa, wskazanego pocałunkiem Judasza, pojmano nocą w Ogrodzie Oliwnym
i przyprowadzono najpierw do Annasza - niezwykle wpływowego człowieka,
który był teściem arcykapłana o imieniu Kajfasz, a wcześniej sam przez wiele lat sprawował tę funkcję.
Po krótkim przesłuchaniu odesłano Jezusa do Kajfasza. Wczesnym rankiem Sanhedryn,
czyli rada kapłanów, starszyzny i uczonych w Piśmie, uznał winę Chrystusa:
"Stwierdziliśmy, że ten człowiek podburza nasz naród, że odwodzi od płacenia podatków Cezarowi
i że siebie podaje za Mesjasza-Króla" (Łk 23,2). Oskarżenie to przedstawiono Piłatowi,
który jako namiestnik cesarza Tyberiusza sprawował rządy nad Idumeą i Samarią.
Piłat próbował uwolnić Chrystusa, nie dostrzegając w Nim rzeczywistej winy.
Dowiedziawszy się, że Chrystus pochodzi z Galilei, odesłał Go do zarządzającego tą krainą
Heroda Antypasa. Herod również uchylił się od rozstrzygnięć. Piłat zaproponował więc,
aby w myśl starej tradycji świątecznej uwolnić jednego z uwięzionych przestępców;
podburzony tłum zażądał wolności dla złoczyńcy Barabasza. Obawiając się posądzenia o brak lojalności,
namiestnik cesarski wydał wyrok śmierci na Chrystusa.
o trudach drogi na Golgotę ukrzyżowany Bóg-Człowiek skonał - dopełnił swej misji.
Tego samego dnia został złożony w grobie.

Współczesne nabożeństwo Wielkiego Piątku sprawowane jest po południu
- ustalenia wskazują bowiem, że Jezus umarł około godziny piętnastej naszego czasu.
Tego dnia nie odprawia się mszy.
Po podejściu do ołtarza kapłani w czerwonych szatach, przypominających o ofierze krwi,
klękają lub padają na twarz i modlą się w milczeniu. Po chwili rozpoczyna się liturgia słowa.
Po odczytaniu fragmentu proroctw mesjańskich z Księgi Izajasza, zapowiadających mękę
Sługi Pańskiego (Iz 52,13-53,12), i nowotestamentowego urywka, który tłumaczy istotę zbawienia
(Hbr 4,14-16; 5,7-9) - wierni wysłuchują bardzo obszernego opisu męki,
zaczerpniętego z Ewangelii według św. Jana (J 18,1-19,42). Na zakończenie odmawiana jest dawna,
uroczysta modlitwa powszechna, obejmująca wszystkie stany Kościoła i cały świat.


w liturgii oprócz Chóru Kościelnego uczestniczył również Chór Uczniów i Absolwentów
XXVII Liceum im. Tadeusza Czackiego w Warszawie
pod kierownictwem Pana Marcina Bielińskiego


Kolejną częścią wielkopiątkowego nabożeństwa jest adoracja krzyża.
Do świątyni wnosi się przykryty tkaniną krzyż z wizerunkiem umęczonego Chrystusa.
Przy wtórze antyfony, podkreślającej związek męki ze zbawieniem,
kapłan odsłania najpierw wierzchołek, później prawe ramię i ostatecznie cały krzyż.
Księża, a następnie wszyscy wierni podchodzą do krzyża, aby przez przyklęknięcie
i symboliczny pocałunek wyrazić osobiste przyjęcie odkupienia.

     

Całości towarzyszy śpiew tradycyjnych pieśni. Po zakończeniu adoracji i obrzędach komunii
Najświętszy Sakrament w procesji przenosi się do tzw. grobu.
Zwyczaj budowania grobu wywodzi się z Jerozolimy, gdzie wierni gromadzili się w kolejnych miejscach,
związanych z męką Chrystusa - aż po miejsce pośmiertnego spoczynku.
Udokumentowane ślady istnienia tego obrzędu w Polsce pochodzą z XIII wieku;
znany jest on również w Austrii i w Bawarii. Początkowo w grobie składano krzyż
przykryty czerwonym ornatem; w latach późniejszych umieszczano tam figurę Jezusa.
Najistotniejsze jest wszakże wystawienie monstrancji z Hostią, okrytej białym,
przezroczystym welonem. Przeniesienie Eucharystii przypomina zdjęcie z krzyża
i pogrzeb
Chrystusa. Ostatnia modlitwa przy grobie wskazuje jednak nadzieję:
„Chryste, nasze Zmartwychwstanie i Życie, podźwignij nas z grobu grzechów".

     

     

     

     

     

zdjęcia: Michał Starnowski i Adam Klimek




© 2009-2013 "firestarmedia"
stronę najlepiej oglądać w rozdzielczości 1024 x 768 w trybie true color